O porodzie

Zostań główną bohaterką…

2010-07-09T02:08:00.001-07:00

…projektu fotograficznego o porodzie

Fotografka Dominika Dzikowska oraz Fundacja 100 Sztuk poszukują kobiet w ciąży, gotowych do wzięcia udziału w emocjonującym projekcie artystycznym.
Przygotowujemy wystawę zdjęć z porodu: pełnych pasji portretów rodzących kobiet.

Istotą pomysłu jest uchwycenie emocji towarzyszących tej magicznej chwili. Powstanie wystawa będąca zapisem przeżyć kobiet: ich siły i pasji.

Dla potrzeb projektu wykorzystane zostaną jedynie portrety, ale rodząca otrzyma pełny pakiet fotografii z porodu, także z nowonarodzonym dzieckiem. Udział w projekcie jest bezpłatny.

Z przyczyn organizacyjnych zaproszenie kierujemy do kobiet z Warszawy i miejscowości w promieniu 150 km.

Jeśli jesteś zainteresowana udziałem, zgłoś się do autorki projektu Dominiki Dzikowskiej: tel. 600 265 828 dominika.dzikowska@gmail.com

Zobacz zdjęcia, które powstały w ramach projektu.

Wywiad z autorką – skąd pomysł na taki projekt.

Wywiad z autorką projektu

2010-03-02T02:59:00.000-08:00

Pod koniec marca ukaże się internetowy magazyn dla rodziców ceniących ekologiczny styl życia “Organic”. Znajdzie się w nim obszerny materiał na temat projektu. Za zgodą redakcji, publikuję fragmenty.

Temat porodu w naszej kulturze często istnieje tylko za drzwiami sali porodowej. Ale to tam ma miejsce życiowy spektakl, w którym kobieta rodzi się na nowo.

Magdalena E. Sala: Gdyby mogła Pani sfotografować swój poród - co znalazłoby się na zdjęciach?

Dominika Dzikowska, autorka projektu poświęconego porodowi: Chciałabym sfotografować przemianę, która we mnie zaszła. Wcześniej bardzo dużą wagę przywiązywałam do cudzych opinii. W wielu sytuacjach czułam się niepewnie i zastanawiałam się, co inni o mnie pomyślą. Poród był dla mnie przełomową chwilą. Czułam się zupełnie wolna i nieskrępowana. Chyba po raz pierwszy w życiu naprawdę zupełnie mnie nie obchodziło, jak ludzie zareagują na moje dość głośne zachowanie. Nie zastanawiałam się, czy dobrze mi idzie – wiedziałam to! Bolało, nie powiem, ale jednocześnie czułam, że dam sobie radę, bo jestem silna jak nigdy dotąd. Taką chciałabym siebie sfotografować i tego też szukam u innych kobiet.

Dlaczego chce Pani dokumentować coś, o czym wiele kobiet nawet nie chce pamiętać?

Impulsem dla projektu były moje osobiste doświadczenia. Może to zaskakujące, ale poród był dla mnie jednym z najważniejszych i najpiękniejszych przeżyć i nigdy nie chciałabym o tym zapomnieć. Wiem, że wiele kobiet czuje podobnie. Z drugiej strony dla wielu kobiet poród bywa traumą. Warto zastanowić się, dlaczego. Wydaje mi się, że wchodzi tu w grę kilka powodów. Jednym z nich są warunki panujące w niektórych szpitalach: brak intymności, nieuprzejmy czy wręcz nieprofesjonalny personel, traktowanie pacjentki w sposób przedmiotowy. Spora część kobiet wspominałaby poród lepiej, gdyby zapewniono im odpowiednią opiekę i wsparcie. Druga kwestia to wyobrażenie porodu w naszej kulturze. Nie jesteśmy nauczone, by traktować poród jako ważne i cenne doświadczenie: kojarzy on się raczej z bezsensownym bólem, upokorzeniem, utratą kontroli nad sobą. Nic dziwnego, że boimy się tego, co ma nastąpić, nastawiamy się na najgorsze. Trudno wtedy w porodzie dostrzec jakąkolwiek wartość, poza wydaniem na świat dziecka. Zależy mi, żeby to nastawienie kobiet zmienić. Na poród można spojrzeć jak na bieg maratoński: w trakcie jest ciężko, boli, ale jest to trud mający swój sens i dający olbrzymi powód do dumy.

Jednym z części Pani projektu będą zdjęcia porodowych koszul. Te już sfotografowane mają na sobie plamy krwi oraz inne ślady, które bez kontekstu sugerują, że ich właścicielki mogły otrzeć się o śmierć. Czyżby chciała Pani pokazać poród jako sytuację graniczną?

Poród jest, moim zdaniem, sytuacją graniczną. Jedną z nielicznych, jakich można doświadczyć.

Byłam obecna z aparatem przy dwóch porodach i w obu przypadkach czułam strach i respekt wobec tajemnicy, o którą się człowiek ociera. Krew na koszulach wielu osobom kojarzy się źle, przeraża – dla mnie jest jednak symbolem życia.

Fotografuje Pani poporodowe koszule, sam poród, jak i dokumentuje wspomnienia z tego dnia. Czy jest coś, co Panią zaskakuje, jeśli chodzi zbieranie materiałów do projektu?

Zaskakuje mnie podobieństwo kobiecych przeżyć. Na zdjęciach widzę ten sam wyraz twarzy u różnych kobiet. Często słucham wspomnień kobiet i myślę: "Jej! u mnie było dokładnie tak samo!". Te wspomnienia dotyczą kwestii, o których rzadko mówi się publiczne: tego jak bardzo zaczynamy doceniać własne ciało, które samo wie, co robić; że na pewnych etapach porodu świat zewnętrzny przestaje istnieć i człowiek skupia się tylko na własnym ciele, kieruje całą uwagę do wewnątrz. To są bardzo intymne i trudne do ujęcia w słowach odczucia, ale okazuje się, że są one podobne dla wielu kobiet. Było to dla mnie bardzo pozytywne odkrycie. Od tego czasu myślę, że to naprawdę fajnie być kobietą.

Poród – jak to wygląda?

2010-03-02T02:47:00.001-08:00

Pierwsze zdjęcia wykonane w ramach projektu można już obejrzeć na stronie www.dominikadzikowska.pl Żeby przejść od razu do galerii, kliknij na powyższe zdjęcie.

Bez obaw – nie ma tam żadnych drastycznych ujęć. Tak jak zapowiadałam – jest to projekt o emocjach, o sile i pasji kobiet – mam nadzieję, że udało mi się w miarę wiernie je przedstawić.

Projekt wciąż jest w trakcie realizacji. Jeśli jesteś z Warszawy, spodziewasz się dziecka i chciałabyś wziąć udział w podobnej sesji fotograficznej napisz do mnie.

Zapraszam do oglądania!

O projekcie w TVN Warszawa

2010-02-22T14:48:00.001-08:00

Jutro, czyli w poniedziałek, będę gościem programu Rytm Miasta w TVN Warszawa. Będę opowiadać o projekcie i zaproszę Warszawianki do udziału. Oglądajcie w okolicach godziny 20.15 :)

----------------

UWAGA! Program został przeniesiony na najbliższy czwartek! Oglądajcie 25.02 o godzinie 20.15. Pozdrawiam :)

Zostań główną bohaterką…

2010-02-03T01:16:00.001-08:00

…projektu fotograficznego o porodzie

Fotografka Dominika Dzikowska oraz Fundacja 100 Sztuk poszukują kobiet w ciąży z Warszawy i okolic, gotowych do wzięcia udziału w emocjonującym projekcie artystycznym.
Przygotowujemy wystawę zdjęć z porodu: pełnych pasji portretów rodzących kobiet.

Istotą pomysłu jest uchwycenie niezwykłych emocji towarzyszących tej magicznej chwili. Powstanie wystawa będąca zapisem przeżyć kobiet: ich siły i pasji.

Dla potrzeb projektu wykorzystane zostaną jedynie portrety, ale rodząca otrzyma pełny pakiet fotografii z porodu, także z nowonarodzonym dzieckiem. Udział w projekcie jest bezpłatny.

Jeśli zgodzisz się na sfotografowanie Twojego porodu, zgłoś się do autorki projektu Dominiki Dzikowskiej: tel. 600 265 828 dominika.dzikowska@gmail.com

Szukamy chętnych z terminem przypadającym najpóźniej we wrzeniu 2010.

Warszawa: "Poród w ekstazie" 28.01, godz. 18.00

2010-01-13T06:10:00.000-08:00

"Poród w ekstazie" to niezwykły film na temat siły kobiet. Poznajemy kilka kobiet i towarzyszmy im przy ich porodach: niezwykłych i pięknych i dość dalekich od naszych szpitalnych standardów. Bardzo polecam kobietom w ciąży: nic nie nastraja tak optymistycznie do porodu, jak zobaczenie na własne oczy, jak pięknym i poruszającym przeżyciem może się on okazać.

Film będzie można zobaczyć 28. stycznia o godz. 18.00 w siedzibie Fundacji Rodzić po ludzku. Więcej szczegółów na stronie fundacji. (Uwaga: trzeba zarezerwować miejsce.) Tam też znajdziecie informacje na temat projekcji filmu w innych miastach.

Warszawa: 6 listopada - nagrania porodowych opowieści

2009-11-03T01:24:00.000-08:00

W najbliższy piątek w godzinach 17.30-19.30 w warszawskiej kawiarni MamaMia organizuję nagrania porodowych opowieści.
Wypowiedzi kobiet dotyczące ich porodu/porodów posłużą jako ścieżka dźwiękowa do wystawy fotograficznej. Z wypowiedzi zostanie zmontowany rodzaj monologu na wiele głosów.

Serdecznie zapraszam wszystkie mamy, które chcą podzielić się swoimi przeżyciami z tego wyjątkowego dnia. Będziemy rozmawiać o wrażeniach, emocjach, o bólu, ale też o dumie i szczęściu. Będę pytała o to, jak wcześniej wyobrażałyście sobie poród i na ile te wyobrażenia się potwierdziły, a może coś Was zaskoczyło, czegoś się nie spodziewałyście...

Nagrywamy przy użyciu kamery, ale na 90% wykorzystamy sam dźwięk. Przed nagraniem trzeba będzie podpisać zgodę na wykorzystanie przeze mnie tego materiału, oczywiście TYLKO w ramach projektu.

Zainteresowane osoby proszę o kontakt mailowy dominika.dzikowska@gmail.com
Ustalimy konkretną godzinę, żeby uniknąć czekania w kolejce :)

Zapraszam!

3 części

2009-07-09T04:14:00.000-07:00

Projekt fotograficzny, nad którym pracuję składa się z 3 części.

Pierwsza - zdjęcia koszul porodowych.

Mam juz 7 takich fotografii (w tym zdjęcie mojej koszuli).

Jeśli chcesz przysłać mi swoją koszulę po porodzie do sfotografowania - wyslij do mnie maila.

Druga część projektu - to portrety rodzących kobiet. W tej chwili poszukuję chętnych, które zgodzą się wziąć udział w takiej nietypowej sesji zdjęciowej. Wiecej informacji - tutaj.

Trzecia część będzie polegała na nagraniu wypowiedzi kobiet na temat ich porodów. Prawdopodobnie na wystawie wykorzystam jedynie sam głos, ale nagrywać będziemy także obraz. Więcej informacji na ten temat - wkrótce na stronie.

Każda z tych trzech części pokazuje jakiś aspekt porodu, odsłania jedynie fragment tego wydarzenia. Mam nadzieję, że uda się w ten sposób uzyskać ciekawy efekt.

Zaproszenie!

2009-07-09T03:43:00.000-07:00

Prace nad projektem fotograficznym trwają.

Poszukuję kobiet, które zgodzą się na sfotografowanie ich w czasie porodu. Seria zdjęć będzie przedstawiać portrety rodzących - zdjęcia samych twarzy.

Istotą pomysłu jest uchwycenie niezwykłych emocji towarzyszących tej magicznej chwili. Powstanie dokument będący zapisem przeżyć kobiet: ich siły, ich pasji, ich nieskrępowanej ekspresji.

Z przyczyn organizacyjnych do udziału zapraszam kobiety z Warszawy i okolic. Po prostu będę musiała zdążyć dojechać do Was :)

Do potrzeb projektu wykorzystane zostaną jedynie portrety, ale rodząca otrzyma pełny pakiet fotografii z porodu, także z nowonarodzonym dzieckiem. Udział w projekcie jest bezpłatny.

Jeśli jesteś choćby wstępnie zainteresowana udziałem, napisz do mnie. Umówimy się na spotkanie i porozmawiamy o szczegółach. Zapraszam!

Zobacz zdjęcia, które powstały do tej pory.

class statcounter=>
href="http://www.statcounter.com/free_web_stats.html"
class="statcounter" title="web statistics">
class web statistics statcounter="
alt="
src="http://c20.statcounter.com/2079674/0/78623273/0/"/></img
class></div
class>

2009-05-07T05:06:00.000-07:00

Skąd pomysł?

2009-04-29T05:04:00.000-07:00

Pomysł pojawił się tuż po moim porodzie. Byłam w szoku, że jest to wydarzenie tego kalibru. Abstrahuję nawet od pojawienia się dziecka (bo to jest jeszcze większe wydarzenie), ale sam poród dla mnie, jako kobiety, jest wydarzeniem dość przełomowym.

Nic równie intensywnego mi się w życiu nie przydarzyło.

Natomiast mam wrażenie, że w kulturze porodu nie ma, tzn. nie mówi się o tym. Są jakieś sztampowe obrazki w filmach, które nie mają zbyt wiele wspólnego z moim doświadczeniem.

Przykład: Boże Narodzenie. Zwróćcie uwagę, że cała akcja zaczyna się, kiedy malutki Jezusek jest już na świecie. Nie ma ani pół obrazu, wzmianki, czegokolwiek na temat Matki Boskiej rodzącej. Ona normalnie urodziła? To jest trochę straszne, bo nawet zadawanie takich pytań zakrawa na jakieś bluźnierstwo. A dowodzi to tylko tego, że z punktu widzenia religii, historii, świata takie kobiece wydarzenie jak poród jest nieistotne. Otóż dla mnie jest istotne. Wykręciło mnie na lewą stronę z bólu i dziecko ze mnie wyszło - niby tyle razy się to na świecie zdarzyło, ale dla mnie osobiście to jest niebywałe.

Kontrowersyjna fizjologia

2009-04-22T13:32:00.001-07:00

Informacje o projekcie zamieszczam regularnie na forach dla ciężarnych. Najwięcej kontrowarsji wzbudza krew, pojawiająca się na zdjęciach. Padły porównania do fotografowania podpasek, były głosy oburzenia, że pomysł jest "chory". Na szczęście zdarzyło się też kilka bardzo ciekawych dyskusji, które pozwoliły mi sprecyzować moje poglądy.

Fizjologia nie jest tym, co interesuje mnie w pierwszej kolejności. Jedna z dziewczyn zadała mi pytanie, czy jeśli koszula będzie czysta (bo się nie ubrudzi), to czy chcę ją sfotografować. Oczywiście, że tak. Punktem wyjścia dla mnie był poród jako taki. Krew jest jego elementem, więc siłą rzeczy może się pojawić. Fizjologia jest nieusuwalną częscią tego wydarzenia. Byłoby absurdem i hipokryzją, gdybym prosiła uczestniczki o koszule już po praniu.

Jest też w tym pewna doza przełamywania tabu. Mam wrażenie, że my kobiety bardziej wstydzimy się tej krwi z porodu, niż np. żołnierze wstydziliby się plam krwi na mundurach. Bo ona się kojarzy z jakąś nieczystością, z brudem, nie wiadomo dlaczego (bo przecież poród jest o wiele czystszy w sensie metafizycznym niż wojna). No właśnie, dlaczego się wstydzimy?

Koszule porodowe

2009-04-22T13:31:00.001-07:00

Pierwsza część projektu polega na zgromadzeniu serii kilkunastu zdjęć przedstawiających koszule porodowe. Zdjęcia będą kolorowe, o formacie ok. 1,5 metra na dłuższym boku. Koszule oczywiście po porodzie, a więc noszące jakieś ślady tego wydarzenia. Chodzi zarówno o porody naturalne, jak i cesarskie cięcia (choć w tym drugim przypadku rodzące zazwyczaj dostają koszulę jednorazową szpitalną, która po porodzie przepada w śmieciach, ale jeśli ktoś prześle do mnie taką koszulę, z chęcią włączę ją do projektu).

Oprócz zdjęć chciałabym dołączyć następujące informacje:

imię matki (nazwisko, jesli ktoś chce)
datę porodu
godzinę przyjścia na świat dziecka, jego imię i wagę
opis porodu (w dowolnej formie: może być jedno zdanie, krótki opis przeżyć albo szczegółowa relacja)

Udział w projekcie jest bezpłatny: tzn. uczestniczki nie płacą mi, ani ja im.
Koszulę nalezy wysłać do mnie pocztą (adres podaję na priw) na swój koszt, ja odeślę ją na swój koszt. Z dziewczynami z Warszawy mogę umówić się osobiście. Uczestniczki dostają gotowe zdjecia w formie cyfrowej. Jeśli ktos chce odbitkę, płaci za nią tyle co w laboratorium.

Jeśli chcesz wziąć udział, napisz do mnie. Uzgodnimy szczegóły i podam Ci mój adres.